hoe moeilijk het soms ook is

Waarom ambtstermijnen verlengen niet zo’n goed idee is

waarom ambtstermijnen verlengen niet zo'n goed idee is

Kerkenraden zoeken altijd naar ambtsdragers.Vaak zijn er geen opvolgers te vinden? Waarom is de ambtstermijn verlengen toch niet zo’n goed idee? In dit blog vertel ik je er meer over.

Er is geen opvolger te vinden.

Daarom gaat ze maar door.

Laatst hoorde ik het weer van een ambtsdrager. Ze bekleed al 10 jaar een functie in de kerk. Ze zou willen stoppen. Maar er is geen opvolger te vinden. Daarom gaat ze maar door.

Dit verhaal staat niet op zichzelf. Landelijk ploegen talloze vrijwilligers voort voorbij hun ambtstermijn. Plichtsgetrouw. Vakbekwaam. Bewogen; nog steeds. Maar kijk je diep in hun hart dan willen ze gewoon stoppen.

Ik zeg tegen deze mensen: stop ermee! Bereid je voor op de eerstkomende vergadering waarop je je vertrek aankondigt.

En ik zeg tegen kerkgemeentes: laat hen gaan!

Je werd geroepen in het ambt, je mag nu weer plaatsnemen in de gemeente.

dankjewel voor je inzet!

Waarom mag of moet je stoppen? Ook als er geen opvolger te vinden is?

De eenvoudige reden is: je taak zit erop! Je bent benoemd voor 4 jaar. Je hebt misschien nog een termijn bijgetekend. Dat is goed geweest. Je hebt je aandeel aan de gemeente geleverd. Je mag er uit. Wanneer er geen opvolger gevonden is, ben je niets verplicht. Natuurlijk. Het is jammer je werk niet te kunnen overdragen, maar dat is dan zo. De kerk gaat heus wel door.

Het ergste signaal dat je gemeenteleden kunt geven is, dat je als ambtsdrager er voor de rest van je leven aan vastzit.

Dat stimuleert niet om ‘ja’ te zeggen.

Waarom moet je als kerkenraad, diaconie, kerkrentmeesters je ambtsdragers laten gaan?

Bij veel kerkbesturen is het gebruikelijk. De vacatures worden besproken. Aan de mensen van wie de termijn erop zit wordt gevraagd: Je gaat natuurlijk nog wel een paar jaar door? Je doet het zo goed! En bovendien zal het lastig zijn om vervanging te vinden. Dat weten we allemaal.

Voor een kerkbestuur is dat een verleidelijke vraag. Makkelijk ook. Dan kun je door naar het volgende agendapunt. Toch moet je deze vraag niet stellen! Het is namelijk niet fair. Mensen die zich één of twee termijnen met hart en ziel hebben ingezet hebben het verdiend om te stoppen. Het is goed voor ze om even afstand te nemen. Al is het voor een jaar.

Je moet geen claim leggen op mensen. Je moet ze niet gijzelen in hun functie. Ze geen schuldgevoel aanpraten. Mensen die zich vier jaar of langer hebben ingezet voor je gemeente moeten niet het gevoel krijgen dat ze ze zich moeten losscheuren uit de organisatie.

Ik vind het ook wel bijbels eigenlijk om mensen na jaren trouwe dienst weer in vrijheid te zetten. Niet omdat het organisatorisch kan. Wel omdat dat moet. Het is tijd. De afgesproken taak waaraan je je hebt verbonden zit erop.

Bovendien is het voor je organisatie de dood in de pot. Waarom? Omdat het andere gemeenteleden kan tegenhouden om JA te zeggen tegen een functie. Ga je een nieuwe – vaak onbekende – functie bekleden, als je weet dat zittende vrijwilligers moreel bijna niet kunnen stoppen?

Op deze manier blokkeer je de organisatie dus. Bovendien is het niet goed wanneer mensen maar jarenlang blijven voortploegen. Plichtsbesef is een goede eigenschap, maar niet altijd even inspirerend.

Geen opvolging? Moeilijk! Jammer ook! Maar stel je als organisatie gewoon kwetsbaar op. Wanneer er ergens een deur gesloten wordt, gaat er ergens anders een raam open. Dat vertrouwen mag je als kerk ook hebben. Of niet?

Hoe doe je het beter?

Zorg dat je het jaarrond bezig bent met talentgericht werven van vrijwilligers. Dat zorgt ervoor dat je voortdurend mensen in je gemeente ontdekt die ‘iets’ kunnen. En die misschien wel ‘iets’ willen doen.

Ga er als kerkenraad van uit dat iedereen er na zijn ambtstermijn mee stopt. Vraag niet om te verlengen, hoe moeilijk en verleidelijk dat ook is. Wanneer iemand aanbiedt om door te gaan, dan is dat fijn, natuurlijk! Vraag dan naar het waarom. Vraag ook of hij/zij op dezelfde manier door wil. Of dat de taak moet worden aangepast. Is de invulling zo goed, haal je er voldoening uit? En voor hoelang wil je je dan verbinden?

De termijn zit erop? Bedank je ambtsdrager voor de inzet. Tijdens zijn of haar laatste vergadering. Tijdens een kerkdienst. Bloemen! Laat het voor iedereen duidelijk zijn dat het mag stoppen als het tijd is.